Schizofrenia

Schizofrenia jest specyficzną chorobą psychiczną, której nazwa bezpośrednio nawiązuje do rozszczepienia umysłu. Choć do dnia dzisiejszego nie są znane dokładne przyczyny schizofrenii, to jednak istnieje wiele teorii i hipotez próbujących wyjaśnić występowanie tego zjawiska.

Schizofrenia charakteryzuje się przede wszystkim bogactwem objawów oraz przewlekłym i wieloletnim przebiegiem. Choroba stanowi poważne zaburzenie, które w znacznym stopniu wpływa na funkcjonowanie człowieka w społeczeństwie i otoczeniu. Chorzy borykający się ze schizofrenią, często zostają zepchnięci na margines życia społecznego.

Choroba wiąże się z dezintegracją psychiczną, tj. dezorganizacją czynności psychicznych, myślenia, postrzegania, komunikacji, emocji, intencji, itd. Wiąże się to ze zmianą postrzegania świata i siebie. Zachowania i myślenie chorego przestają być ze sobą zintegrowane i spójne. W efekcie postępowanie chorego i jego wypowiedzi, przestają być zrozumiałe dla otoczenia, wręcz nieprzewidywalne.

Rozwój choroby uniemożliwia normalne funkcjonowanie w pracy, domu, powoduje rozpad związków z ludźmi. Schizofrenia w tym samym stopniu dotyka mężczyzn, co kobiety. U mężczyzn choroba pojawia się najczęściej pomiędzy 15 a 24 rokiem życia, a u kobiet pomiędzy 25 a 34.

Ryzyko zachorowania ulega zwiększeniu w przypadku zetknięcia się z chorobą w rodzinie. Nie jest jednak powiedziane, że zachorowanie u krewnych chorego musi zawsze wystąpić.

Jakie są objawy schizofrenii?

Objawy ostrzegawcze

• niepokój wewnętrzny
• problemy z koncentracją
• bezsenność
• nieuzasadniony lęk
• nieuzasadnione okresy silnego pobudzenia
• nieuzasadniona nieufność i podejrzliwość

Objawy właściwe

• urojenia – najczęstszy objaw schizofrenii, są to urojenia prześladowcze, oddziaływania, odnoszące, mają o tyle dziwaczny charakter, że często opowieści chorego nie są możliwe do zaistnienia
• omamy – postrzeganie przedmiotów, sytuacji, które nie istnieją, omamy dotykają wszystkich zmysłów (słuchowe, smakowe, czuciowe, węchowe, wzrokowe)
• brak wglądu w chorobę – chory nie jest w stanie obiektywnie ocenić swojego stanu zdrowia, nie zdaje sobie sprawy z występowania choroby, stąd też nie uważa za konieczne podejmowanie leczenia
• zaburzenia myślenia – brak spójności w wypowiadaniu się i myśleniu, występuje tzw. chaos myśli, przez co wypowiedzi chorego są niezrozumiałe, nielogiczne, oderwane od rzeczywistości
• osłupienie lub pobudzenie ruchowe
• niedostosowanie – zachowania, wypowiedzi, reakcje są niedostosowane do zaistniałej sytuacji i okoliczności, zachowania chorego są postrzegane za dziwaczne, niezrozumiałe, nienaturalne
• autyzm – zamykanie się w swoim własnym świecie pełnym wymyślonych przeżyć, pogorszenie kontaktu z otoczeniem
• zaburzenia jaźni – występowanie poczucia obcości i niespójności siebie
• zaburzenia nastroju – emocje chorego nie są dostosowane do jego zachowań i przeżyć
• lęk – poczucie zagrożenia, niepokój, napięcie
• brak zdolności do podejmowania działań i decyzji
• brak zdolności do odczuwania przyjemności
• ograniczenie aktywności ruchowej
• słabe reakcje emocjonalne

Okres rozwoju objawów schizofrenii bywa bardzo różny. Może trwać od kilku dni do kilku lat. Najczęściej zanim chory rozpocznie leczenie, mija kilka lat od wystąpienia pierwszych objawów. Sam przebieg schizofrenii może być różny. Najbardziej burzliwy okres choroby utrzymuje się przez pierwszych pięć lat. Choć schizofrenia należy do chorób przewlekłych, to jednak pod wpływem leczenia można doprowadzić do całkowitego ustąpienia objawów. Warto przy tym zauważyć, że często następują nawroty choroby.

Bez względu na to czy dojdzie do nawrotu choroby czy jej remisji, na stałe utrzymują się objawy negatywne oraz zaburzenia myślenia i komunikacji. Warto wiedzieć, że chorzy na schizofrenię mogą mieć tendencje samobójcze.

Jakie są przyczyny schizofrenii?

Nie odkryto wyraźnych przyczyn choroby, jednak występują pewne teorie.

1. Schizofrenia może występować rodzinnie, co nie oznacza, że jest chorobą dziedziczną.
2. Występują nieprawidłowości dotyczące substancji przekazujących informacje w mózgu.
3. Mówi się o udziale wirusów w powstawaniu choroby.
4. Istotne znaczenie mogą mieć drobne nieprawidłowości anatomiczne w mózgu.
5. Mówi się również, że negatywne wydarzenia życiowe mają wpływ na pojawienie się choroby.

Jak wygląda diagnostyka?

Nie istnieją żadne testy diagnostyczne, które pozwoliłyby wykryć chorobę. Rozpoznania dokonuje lekarz psychiatra na podstawie występujących objawów i obserwacji pacjenta.

Jak wygląda leczenie?

Leczenie związane jest z regularnym przyjmowaniem leków pod kontrolą lekarza psychiatry. Pozwala to w jakimś stopniu kontrolować chorobę, dzięki czemu pacjenci są w stanie normalnie funkcjonować w społeczeństwie. Obecnie znaleźć możemy leki nowej generacji, które nie wywołują u chorych skutków ubocznych. Duże znaczenie przy leczeniu schizofrenii ma wsparcie ze strony bliskich. Nie zachodzi konieczność podejmowania leczenia w szpitalu. Regularne przyjmowanie leków i kontrola lekarska stanowią elementy wystarczające przy leczeniu.

Konieczność zastosowania leczenia szpitalnego zachodzi:

• w sytuacji nieprzyjmowania przez chorego leków, płynów i posiłków
• gdy chory nie dostrzega potrzeby leczenia
• gdy wraz ze schizofrenią występują inne choroby, przez co nie ma możliwości dobrania odpowiednich leków
• przy nasilonych skutkach ubocznych
• gdy chory zagraża otoczeniu i sobie

Brak komentarzy